Hvar er sveitin mín?

Af hverju bý ég ekki út í sveit og vinn með plöntur? Af hverju eru ekki stanslaus matarboð hjá mér?
Eiginmaðurinn sagði alltaf þurfum við nokkuð að vera lengi þarna?
Ég er ekki sammála þessu gildismati í lífinu. Ég hef verið að hugsa um öryggið ? Þessar slæmu aðstæður raska minni ró og öryggi. En hvað er mitt öryggi?  Að eiga mann sem ég get treyst og sem vill mér vel. Penningalegt öryggi. Það er ekki stórt isue fyrir mig. Óöryggi fyrir mér er þegar lífið er púl, strit og daglegt amstur án gleði og hláturs, án tilhlökkunar, hreyfingar og andlegra hluta. Svolítið tilgangsleysi. Óöryggi er einangrun og höfnun án vina.Óörygg er allt sem fór úrskeiðis í barnæstunni. Skilnaður, flyttningar, nýjir vinnustaðir, skólar, nýjir félagar, aldrei arð felsta rætur. Bera ábyrgð á öðrum sem ég get ekki breytt, strita og puða í tilgangsleysi

Andfélagsleg

Ùt með hugsanirnar.
Búin að fá nóg að því að vera fjölskyldu María. Þvi það þýðir einanangrun og allur minn frítími fer í fjölskyldunna, sjálfa mig og 12. spor.
Ég er aldrei í neinum samskiptum við annað fólk og þess vegna nennir það ekki að hafa samskipti við mig. Það má alltaf bíða og frestast því það er alltaf eitthvað annað mikilvægara sem gengur fyrir. Þessu er ég búin að fá nóg af. Þegar eiginmaðurinn hverfur þá er oft tómarúm. Þetta er bara ekki rétt ég. Þetta er bara svo mikið hluti af gömlu slæmu munnstri. Hef alltaf langað svo mikið til að við ættum svona fasta vini. Veit ekki hverjir það áttu að vera.

Vil ekki vera meðvirk

Mér langar svo mikið, ekki að vera meðvirk, ekki stjórna, ekki ekki læra af reynslunni, ekki vera í afneitun.
Bæn  er það sem virkar fyrir mig núna og ekki bænir sem ég bý til sjálf heldur bænir sem sponsorinn velur fyrir mig.
Hvað ætlar þú að gera María? Mér finnst það erfið spurning. Hvað get ég gert spyr ég á móti?
Held ég ekki bara áfram  aðsætta mig við óviðunandi ástand.
Ég er hrædd um það sé eitthvað við þetta prógram sem ég er ekki að fatta. Það vantar meiri leiðbeiningar um skilnað.

Ég og ástin

Mér var hugsað úm ástina þegar ég var að hlusta á eitthvað ástarlag í útvarpinu "I will always love you". Þá hugsaði ég: þeim sem ég hef verið skotin í, hef ég alltaf fengið á heilann þónokkuð langan tíma. Án þess þeir hafi sýnt eins mikinn áhuga og ég. Að minnsta kosti ekki á sama tímapunkti. Ég hef ekki hætt að vera skotin fyrr en ég hef fundið anna til að vera skotin í eða þeir fundið aðra. Jafnvel þó ég sé löngu hætt að vera með þeim og ekki hitt þá í mjög langann tíma.
Þess vegan er það svoleiðis eins og er hjá mér að það eru engar likur að ég hætti að hafa áhuga á eiginmanninu . Ég held að svona sé ég innbyggð með ástina

Hausverkur

Þetta var ágætur dagur, en samt ekki. Ég var með hausverk. Svo lagaði ég hjólið og fór á stöndina með stelpur og málaði aðeins.
Svo átti ég samtal við Arnar og Auði í gær og þar sem situr eftir er láttu hann þjást

Fullur

Eiginmaðurinn var fullur í dag
Ég vil koma öllu praktísku, í lag  og skipulag. Öllum hlutum
sem ég og stelpuanr þurfum að gera á hverjum degi
T.d
Föt
Hjól
Hjálmar
Lyklar
símar
vesti og tannbustar.
Það sem gerðist líka var að ég reifst við eiginmanninn. Það heyrðust setningar eins og " veitu hvað ég er undir miklu álagi". Ég tek ekki þátt í þessu rugli.

Hvernig vil María lifa

Langar í  raun ekki að skrifa um eiginmanninn, heldur um hvađ mig langar að gera. Langar heldur ekki að skrifa um gremju og áhyggjur.
Hvernig vill  María lifa og hvað langar hana ađ gera?

Senda stelpurnar einar til Íslands.
Garður. Rækta grænmeti, blóm, finna pláss fyrir rólu og trampólín. Klippa og slá hekk, gras og hreinsa beđ.
Svo langar mig að hafa líflegt heimili međ litum, gömlu skani, sauma föndur.
Gera stelpurnar meira ábyrgðar fyrir fleira af þeirra eigin hlutum .
Hafa alskonar rútínur með stelpurnar.
Passa Helga litla frænda reglulega.
Henda hlutum.
Ná góðum kontakt við nagrönna
Bjóða fólki reglulega í mat/ fólki sem ég hef aldrei boðið áður.
Hugsa betur um líkama minn  og reglulega.
Hvađ vil ég getađ gert á heimili mínu. Eldað góðan mat og haft góða aðstöðu til þess.

Sorg

Reiknaði út útgjöld fyrir hús og pældi í hússölu.
Þar fyrir utan var ég sorgmædd í dag.

Melo heimsókn til Arnars i dag

Við fórum í heimsókn til Arnars í Rosted í dag. Auður hin ólétta var ekki heima þar sem hún var á Íslandi með börnum. Arnar hafði að mestu leiti flutt og málað allt sjálfur. Hann var að drepast úr stressi yfir að Auði finndist íbúðinn ekki nóg og vel máluð. Rosted er sérstakur staður. Dagurinn var betri í dag en í gær. Frekar meló dagur í dag.
Yngri stúlkan mín var þreytt vegna þess hún hafði sofið hjá vinkonu. Svo voru systurnar pirraður út í hvor aðra.
Ég hef á tilfinningunni að eiginmaður sé að fara staupa sig innan stutta tíma. Þar sem hann er í þónokkur gremju út í systur mína. Svo veit hann alveg hvernig Auður og Arnar eiga haga sínu lífi.

Dagbók

Nú byarjar dagbókar skrif í pásuferlinu.
Svona til að fylgjast með andlegri líðan minni
Í dag var ágætur dagur.
Er með stór plön inni hausnum á mér um að selja húsið.
En fyrsta verk er örugglega að setja sig inn í fjármálinn.  Sem eru föst inni hörðum disk sem er ónýtur.
Það á ég að leysa segir maðurinn sem ég vil skilja við. Þetta get ég leyst sjálf. Sem skapar einhverskonar stemmingu að við getum ekki skilið vegna praktiskir hlutir eru ekki komnir  á hreint.
Dæmigert fyrir mig að ég er orðin svo samgróin þessum manni að það tekur mig langan tíma að greiða mig út úr þessari flækju aftur.

Kilið að stækka

Kílið að stækka, þyngdin í þögninni að verða meiri. Ég hef á tilfinningunni að það verður að stínga á þetta svo sé hægt halda páska. Guð hjálpaðu mér með þetta ég veit ekki hvað ég á að gera?????!

Leita að lausnum

Held að skilnaður sé lausnin en er greinilega ekki allveg viss. Málið er að ég er að leita að lausnum og skil ekki hvað blómin eru að segja mér með þessum uppákomum sem koma út úr manninum mínum. Ég veit að lausnin er þarna eitthvers staðar, beint fyrir framan mig. En ég sé hana bara ekki. 

" þú vilt hafa þetta svona" Þegar annað fólk út í bæ tekur sjálfstæðar ákvarðanir. Fjallar um afbrygðisemi

Spurningar að vera ég sjálf

Þetta var góður dagur. Ég fór í hjólatúr. Svo var égdugleg við að sprasla, laga til  með Rúsínu 2  og svo bakaði ég. Ég kyssti manninn minn og þakkaði honum fyrir hjóla viðgerðirnar.
Ég gaf guði dag strax í morgun.
Ég veit ekki hvað ég á að taka til bragðs? Ég veit ekkert hvort ég á að segja eitthvað núna fyrir svefninn?
Slæmt. Þér líður illa. Ég fæ enn og aftur ekki að vera ég sjálf á mínu heimili og i mínu sambandi. Ég sagði eiginmanninn að ég væri að fara í bíó og mat með vinnunni. Svo sá ég gremju og ótta koma strax. Ég spyr hvað er að? og hann segir ég bara skil þetta ekki og gengur út!! Svona get ég ekki lifað og maðurinn er ný kominn úr meðferð + glaður og gremjulaus úr 5. spori. Ég spyr upp og blómin er hann ekki maðurinn minn? Hvernig getur þetta verið. Hef ég gert það af mér að vera til.

Af hverju er fyrirgefðu svona erfitt

Af hverju er svo fyrirgefðu að segja erfitt?
Held ég að ég tapi einhverju af sjálfri mér. Hrædd við að ég taki alla sökina ekki bara minn hlut og standi upp með að eiga leysa  þetta allt. Muna að fara ekki inn í þetta með vonir um að hinn segir fyrirgefðu. Maður er í raun að gera þetta fyrir sjálfan sig. Ég tek ábyrgð á mínu. Ég er fullorðin.